Kimono's en jurkjes: de soft sculptures van Mieke de Waal

De kimono's en jurkjes van Mieke de Waal zijn soft sculptures. De monumentale 'beelden' zweven in de ruimte, soms alleen, soms in duo's en soms in een groep van rond elkaar draaiende werken. De afmetingen, het gebruikte materiaal en de schijnbaar vertrouwde vorm brengen de kijker in verwarring. Het doorgaans zo lieflijke uiterlijk vertelt bij nadere beschouwing soms een grimmig verhaal en verleidt de kijker tot bespiegelingen over de grote vragen. Wie zijn wij? Waar komen we vandaan? Waar gaan we heen?

‘Een kledingstuk zie ik als een symbolische weergave van een mens. Je ziet niets van vlees en bloed en toch denk je bij het zien: MENS. Mijn kimono’s en jurken zijn soms reusachtig groot, en hebben andere keren de maat van kinderkleding. Grofweg kun je zeggen dat ze meer dan manshoog worden wanneer de thematiek die ze verbeelden die van het individuele overstijgt. Ze worden klein wanneer de ontroering belangrijk is. Groot of klein; geen van deze werken is door een mens te dragen. Vandaar dat ik ze ook wel ‘De ondraagbaren’ noem.’